معرفی مسجد جامع طرقرود نطنز

مسجد جامع(جمعه)طرقرود با قدمتي حدود 730 سال متعلق به دوره‌ي ايلخاني است و جزء آثار باستاني ايران ثبت شده است.

اين مسجد داراي دو ايوان شمالي و جنوبي (رو به قبله) و يک شبستان در غرب مسجد است که داراي سقفی ضربی و گچ پوش شده و دیوارهای نیمه آجری و نیمه گچی و محراب کاشيکاري شده است(به گفته اهالی این قسمت از مسجد شاید قدمتی بیش از دوره ایلخانی یعنی تا دوره ساسانی(۲۰۰۰ ساله) داشته باشد.  این شبستان غیر از استفاده های آیینی مانند نماز جماعت و جمعه و ... محلی برای تحصیل مردان و زنان طرقرود نیز بوده است. درب ورودي اين شبستان در راهروي ورودي مسجد است.

حياط مسجد دارايِ حوض فيروزه‌اي رنگ از کاشي لعاب‌دار است و به شکل چهار گوش مربع ساخته شده است که حد فاصل بين دو ايوان شمالي و جنوبي مي‌باشد و به طور کلي مسجد داراي معماري اسلامي است.

محراب گچي ايوان جنوبي در اصل بنا وجود نداشته و به تازگي به بنا اضافه شده و دليل اين نظريه شکل معماري ايوان جنوبي و ايوان شمالي يعني شکل متقارن است که چنين چيزي را نمي‌پذيرد.[همچنين در و پنجره‌هاي آهني ورودي ايوانهاي شمالي و جنوبي در قبل وجود نداشته و به تازگي به آن اضافه شده]. طاقهاي آجري بسيار زيبا با شکلي متقارن و ستونهاي مربع شکل موجود در بنا قدمت اين بنا را نشان مي‌دهد.

کف ايوان‌ها و شبستان مسجد کاملاً تخته پوش است تا فرشها و زيراندازها از نم موجود در زمين بنا دور باشد.

دربِ وروديِ اصلي چوبي است و داراي نقوش برجسته مي‌باشد که اخيراً ترميم شده است و از شکل در و دستگيره‌هاي آن مي‌شود گفت که متعلق به خود مسجد است، اما هيچگونه تاريخ يا نوشته‌اي در روي آن وجود ندارد. چهارچوبه دری دیگر در قسمت جنوبی (رو به قبله) در کوچه پشتی مسجد قرار دارد که یکی از راههای ورود به ایوان جنوبی بوده که همکنون با آجر و ملات سیمان بسته شده تا محافظت بهتری از مسجد به عمل آید.

راهرويي درب ورودي از کوچه شمالی را به حياط متصل مي‌کند.

درختي با نام صبرين(درخت صبر)یا سرو با شکلي خاص (خوابیده)در حياط مسجد وجود دارد. به گفته‌ي اهالي شبيه اين درخت در ايران وجود ندارد.[تنه بسيار ضخيم اين درخت سن بالاي اين درخت را مي رساند که شاید قدمتی بیش از شروع به ساخت ایوانهای شمالی و جنوبی مسجد باشد که دلیل آن ریشه دار بودن درخت از زیر پی های ایوان جنوبی است. به گفته یکی از کارشناسان دلیل خوابیده بودن درخت مسجد، عملیات بنای مسجد روی درختچه کوچک این سرو در زمان احداث بوده اما درختچه به علت سرسختی باز از زیر ساختمان نیز رشد و نمو کرده و از زمین خارج شده است و به شکل کنونی در آمده است].

 آثار متعددي در اين مسجد مانند کتیبه ای از جنس سنگ یشم در محراب شبستان اصلی و مجسمه ای سنگی از چهره یک زن در دیوار جنوبی ایوان شمالی وجود داشته که به علت سهل‌انگاري به سرقت رفته و وضعيت فعلی آنها کاملا مشخص نيست[یکی از اهالی طرق که در حال نوشتن کتابی راجع به طرق است در این باره گفت که سنگ یشم به سرقت رفته پس از کشف در انبار موزه سنگ تهران نگهداری میشود و خود آنرا دیده است و مجسمه تمثال زن به دلایلی کارشناسانه هنوز از طرق خارج نشده است].به گفته‌ي ساکنين طرق احتمال آتشکده بودن اين بنا در قبل از بناي فعلي دور از ذهن نیست.

اين بنا توسط اهالي و ميراث فرهنگي در حال مرمت و بازسازي است و توانسته توجه گردشگران داخلي و خارجي را به خود جلب کند.